Zastosowania ogrzewania przeciwoblodzeniowego

Instalacje przeciwoblodzeniowe mają zastosowanie wszędzie tam gdzie występuje oblodzenie i zalęgający śnieg, wszędzie gdzie wymagane jest utrzymanie suchych i bezpiecznych nawierzchni przez cały sezon zimowy.

Na obszarze, pod którym ułożono system grzejny, nie występuje oblodzenie i nie zalega śnieg. Pozwala to uniknąć rozmrażania za pomocą mieszanek zawierających sól oraz ręcznego odśnieżania.

Stosowanie energii elektrycznej do usuwania śniegu i lodu jest metodą bardzo skuteczną, stosowaną od wielu już lat w krajach skandynawskich, dla których pojęcie "mroĹşnej i śnieżnej zimy" jest jak najbardziej aktualne. Systemy przeciwoblodzeniowe są tam stosowane w wielu domach prywatnych, obiektach przemysłowych i handlowych.

Systemy przeciwoblodzeniowe wykorzystujące energię elektryczną składają się najczęściej z typowych , stało-rezystancyjnych kabli grzejnych stosowanych powszechnie do ogrzewania pomieszczeń mieszkalnych oraz odpowiedniej automatyki sterującej wraz z zestawem czujników wilgoci i temperatury.

Kable grzejne mogą być instalowane w warstwie piasku pod typowymi nawierzchniami takimi jak kostka brukowa, płyty chodnikowe lub bezpośrednio w betonie. Dzięki temu mogą pracować bezawaryjnie przez długie lata. Instalacja grzewcza jest również całkowicie bezpieczna. Nawet przy dużej wilgotności, nie powoduje żadnych dodatkowych zagrożeń ani dla pieszych, ani dla kierowców (kable grzejne wykonane są najczęściej w stopniu ochrony IP44 oraz posiadają ekran ochronny podłączony do automatyki przeciwporażeniowej).

Określając moc grzewczą instalacji przeciwoblodzeniowej należy uwzględnić szereg różnych czynników. Najważniejsze z nich to: lokalizacja danej instalacji sposób jej wykonania oraz zakres stawianych przed nią wymagań. W zależności od rodzaju ogrzewanej powierzchni i czasu wymaganego do roztopienia śniegu i lodu przyjmuje się w Polsce moc rzędu 250 -300 W/m2. Większa moc jest wymagana w przypadku instalacji układanych na mostach i rampach załadunkowych, które są narażone na działanie wiatru i niskiej temperatury także od spodu. Dla tego rodzaju konstrukcji moc systemu grzewczego powinna być zwiększona nawet o 50% (375W/m2). Z tego powodu zaleca się wykonanie dodatkowej izolacji cieplnej zapobiegającej utracie ciepła od spodu konstrukcji. Warto w tym miejscu zaznaczyć , że pomijając ostatni przykład oraz zastosowania bardzo specyficzne - stosowanie dodatkowej izolacji cieplnej nie jest zalecane. Podraża bowiem ona koszt wykonania całej instalacji, komplikuje projektowanie(dodatkowe obliczenia wytrzymałościowe) i wykonanie nawierzchni a tylko w niewielkim stopniu zwiększa efektywność działania systemu ( np. zastosowanie 5cm warstwy materiału izolacyjnego poprawia skuteczność działania instalacji tylko o ok.5-6%).